stanowka_balios - Stadnina Pegaz

OK
Przejdź do treści

Menu główne:

BALIOS

gniady ogier ur. 22.03.2012

pochodzenie:

Irlandia

ojciec:

Shamardal (USA, 2002)

matka:

Elle Galante

po Galileo Dancer

dosage:

2-1-17-6-0 (26)

hodowca:

Sheikh Sultan Bin Khalifa Al Nahyan

właściciel:

AMP Invest Sp. z o.o.

KOSZT PENSJONATU:
klacz bez źrebaka
30 zł /doba
klacz ze źrebakiem
40 zł/doba
odebranie porodu
250 zł
obsługa stanówki
250 zł
badanie usg
60 zł
CENA STANÓWKI:
1500 euro - płatne do 1.X  lub
2000 euro - płatne po urodzeniu żywego źrebaka

do cen należy doliczyć 8% VAT


OPIS

Balios (IRE) to kasztanowaty ogier urodzony 22 marca 2012 roku po Shamardal od Elle Galante po Galileo. Ten rosły kasztan, mierzący 1,67 m w kłębie, został wyhodowany przez Szejka Sultana Bin Khalifa Al Nahyan, a jego właścicielem w trakcie trwania kariery wyścigowej była stadnina Al Asayl Bloodstock Ltd. Szkolił go uznany w środowisku europejskim trener koni wyścigowych, David Simcock. Z wyjątkiem debiutanckiego biegu, podczas wszystkich startów Baliosa dosiadał popularny dżokej J.P. Spencer.

Kariera wyścigowa

Balios w swojej karierze wyścigowej startował sześć razy, z czego dwukrotnie wygrał, raz był drugi i tyle samo razy czwarty oraz piąty. Tylko w jednym ze swoich wyścigów nie zajął płatnego miejsca.

Kariera dwuletnia

W wieku dwóch lat ogier startował tylko raz. Miało to miejsce 10 listopada 2014 roku na torze w Kempton w wyścigu Irish Stallion Farms EBF Maiden Stakes na dystansie 1 mili. Wygrał swój debiutancki bieg o 1 1/4 długości w stawce 12 koni.

Kariera trzyletnia

Karierę trzyletnią rozpoczął na początku maja 2015 roku na torze w Newmarket. Wystąpił wówczas w wyścigu Harbour Watch Newmarket Stakes (Listed) na dystansie 1 mili i 2 furlongów. Zajął drugie miejsce, ze stratą jedynie pół długości do zwycięskiego konia Best Of Times.
Kolejny, a zarazem najbardziej wartościowy występ w swojej karierze, zanotował 19 czerwca 2015 roku na torze w Ascot w wyścigu King Edward VII Stakes (G2) na klasycznym dystansie 1 mili i 4 furlongów. Balios wygrał o 1 1/4 długości w efektownym stylu, prowadzony przez dżokeja aż do ostatniego zakrętu na końcu stawki. Czas, jaki osiągnął w tym biegu, okazał się bardzo dobry i wyniósł 2'29"5, czyli był tylko o 0,5 sekundy gorszy od rekordu toru w Ascot na tym dystansie.

Link do gonitwy King Edward VII Stakes (G2): TU

Następny start Baliosa miał miejsce na torze w Longchamp we Francji - w Juddmonte Grand Prix de Paris (G1) na dystansie 1 mili i 4 furlongów. Zajął wówczas piąte miejsce, ale do zwycięzcy stracił jedynie 3 1/2 długości. Natomiast jego strata do trzeciego i czwartego na mecie konia wynosiła odpowiednio długość nosa i szyi. Jednym słowem, poza triumfatorem i drugim na celowniku wierzchowcem, różnice w odległościach były niewielkie.

Link do gonitwy Juddmonte Grand Prix de Paris (G1): TU

Następnym i zarazem ostatnim startem Baliosa w wieku trzech lat była gonitwa Betway Great Voltigeur Stakes (G2) na torze w Yorku na dystansie 1 mili i 4 furlongów. Ten występ kasztanowi zupełnie się nie ułożył i zajął w nim szóste miejsce. To był jedyny wyścig ogiera, w którym nie zameldował się na płatnym miejscu.

Kariera czteroletnia

W wieku czterech lat Balios startował tylko raz na torze Meydan w Dubaju w Dubai City Of Gold Sponsored By Skycargo (G2). Miało to miejsce 5 marca 2016 roku, a ogier zajął wówczas czwarte miejsce. Jednocześnie, był to ostatni start w karierze sportowej kasztana.

Pochodzenie

Linia męska - ojciec


Shamardal (USA) po Giant’s Causeway od Helsinki po Machiavellian.

Ojcem ogiera Balios jest Shamardal (USA), ogier urodzony 27 marca 2002 r. w Kentucky po Giant's Causeway od Helsinki po Machiavellian. Jego hodowcami są Dr Phillip McCarthy, Fred Hertrich oraz John Fielding. Ojciec Shamardala, Giant's Causeway, jest synem zasłużonego w hodowli amerykańskiej Storm Cata. W 2000 roku Giant’s Causeway został wybrany Europejskim Koniem Roku, który na 13 startów aż 9 razy wygrał i cztery razy był drugi, a na torach świata zarobił ponad 2 miliony funtów. Obecnie jest cenionym reproduktorem, a jego syn Shamardal stanowi doskonałą i najlepszą wizytówkę ogiera.


Giant’s Causeway

Matka Shamardala, Helsinki, była przeciętną klaczą wyścigową, ale zwrócić należy uwagę na fakt, że jest ona pełną siostrą ogiera Street Cry (ojca m.in. wspaniałej Zenyatty i niesamowitej australijskiej czempionki Winx). W żyłach Shamardala po stronie rodziny żeńskiej płynie wspaniała krew Czempiona Ogierów w Ameryce Północnej, słynnego Mr. Prospectora (poprzez jego syna Machiavelliana).
Shamardal pochodzi z rodziny żeńskiej 1-l, a jego rodowód zbudowano na inbreedach 5x4 na Halo i na cennym żeńskim inbreedzie 5x5 na Natalmę (matce m.in. Northern Dancera).

Gniady ojciec naszego Baliosa był wspaniałym koniem wyścigowym, który na siedem startów aż sześć razy wygrał i zarobił 1 931 770 dolarów. Zanim jednak osiągnął szczyt wyścigowej sławy i rozpoczął udaną karierę hodowlaną, jego życie nie były usłane różami. Ogier bowiem cudem uniknął przewidzianej dla siebie śmierci.
W pierwszym roku swego życia wystawiono go na aukcji odsadków, ale nie osiągnął on ceny zaporowej. Postanowiono poczekać rok. Niestety na początku 2003 roku młody Shamardal zaczął wykazywać brak koordynacji ruchowej i anormalną niezdarność. Zdiagnozowano u niego zespół zaburzeń malformacji kręgosłupa, czyli chorobę Wobblera w zaawansowanym, trzecim stadium. Choroba kręgosłupa oznaczała, że koń prawdopodobnie nigdy nie mógłby się ścigać. Wierzchowce z tym schorzeniem zazwyczaj poddawano eutanazji. By potwierdzić diagnozę, jego hodowcy i właściciele wysłali ogierka do specjalistów w Ohio State University, gdzie przeszedł szereg badań (wykonano m.in. serię prześwietleń oraz mielogram). Niestety, potwierdziły one pierwszą diagnozę. W związku z tym hodowcy i właściciele konia przekazali ogierka firmie ubezpieczeniowej. Wtedy właśnie Shamardal zaczął oczekiwać swojego smutnego końca.
Na szczęście pan Richard Ketch - były trener i kowal koni zaangażował się w sprawę Shamardala jako doradca i ekspert firmy ubezpieczeniowej, do której ogier trafił. Znał objawy choroby Wobblera i wiedział, że u młodego konia wiele innych schorzeń, skutkujących problemami z kręgosłupem, może dawać podobne symptomy do zespołu zaburzeń malformacji kręgosłupa. Wierzył w alternatywne sposoby leczenia, które mogą uratować życie źrebaka. Zabrał Shamardala do siebie, gdzie razem ze swoim współpracownikiem, Herwigiem Schoenem, określającym się samozwańczo "uzdrowicielem energetycznym", postanowił spróbować ratować Shamardala. Alternatywne metody leczenia, które stosował Schoen, określane są jako "medycyna voodoo" i w około 10% przypadków pomagają koniom odzyskać całkowitą sprawność w ciągu roku. Dzięki Ketchowi i jego współpracownikowi, ogier znalazł się w tych szczęśliwych 10% i całkowicie wyzdrowiał. Po przejęciu Shamardala od firmy ubezpieczeniowej, Richard Ketch wystawił go na październikowej aukcji Tattersalls Houghton Yearling Sale w Newmarket. Ogierkiem zainteresował się Szejk Mohammed's Gainsborough Stud, który kupił go i nadał mu imię Shamardal. Cena przyszłej gwiazdy nie była wysoka, biorąc pod uwagę jego znakomite pochodzenie i wynosiła zaledwie 50 000 gwinei. Została ona zaniżona, ponieważ badanie endoskopowe przed transakcją wykazało u konia problemy z oddychaniem. Jak się potem okazało, ten wynik był błędny, ale wówczas pech jak widać nadal nie opuszczał Shamardala.
W związku z tym, ze rodzina Maktoum ma bardzo rozbudowaną stajnię wyścigową, czasami dzierżawi niektóre swoje konie innym. Tak było w przypadku Shamardala, który tymczasowo dostał się w posiadanie biznesmena Abdulla Buhaleeba. Wysłał on nowego podopiecznego na szkolenie do trenera Marka Johnstona.

Kariera wyścigowa

Shamardal jako dwulatek startował trzy razy, a każdy ze swoich wyścigów kończył jako triumfator. Podczas pierwszych dwóch gonitw występował jako koń wspomnianego wcześniej dzierżawcy - Abdulla Buhaleeba. W debiucie na torze w Ayr w wyścigu na dystansie 6 furlongów wygrał o osiem długości. Następnie triumfował o 2 1/5 długości na torze w Goodwood w wyścigu rangi G2 - Veuve Clicquot Vintage Stakes Class A na dystansie 7 furlongów. Po tym biegu umowa dzierżawy między Gainsborough Stud a Abdullem Buhaleea została rozwiązana z powodów, których nigdy nie ujawniono.
Trzecim wygranym wyścigiem Shamardala w wieku dwóch lat było Dewhurst Stakes (G1) na dystansie 7 furlongów, w którym zwyciężył o 2 1/2 długości przed innym wspaniałym ogierem, Oratorio. Niepokonany w trzech startach Shamardal został wybrany Czempionem Koni Dwuletnich w 2004 roku.

Link do gonitwy Dewhurst Stakes (G1): TU

Karierę trzyletnią Shamardal rozpoczął już jako własność rodziny Maktoumów - stajni Godolphin Racing. Trenował go główny trener Szejka, Saeed Bin Suroor.
Pierwszym startem ogiera w sezonie był wyścig w Dubaju na torze Nad Al Sheba w UAE Derby (G2), który jednak nie ułożył się po jego myśli i zajął w nim dopiero 9 miejsce w 12-konnej stawce. Wyraźnie nie odpowiadał mu piaskowy tor, a bieg ten był jedynym wyścigiem w karierze ogiera, którego nie wygrał. Następnie wrócił do Francji i 15 maja 2005 roku na torze w Longchamp wygrał Poule d'Essai des Poulains (G1) na dystansie 1 mili.
Kolejnym zwycięstwem Shamardala był najbardziej prestiżowy wyścig dla trzylatków we Francji, czyli Francuskie Derby - Prix du Jockey Club (G1) na dystansie 1 mili i 2 1/2 furlonga na torze w Chantilly. W tej gonitwie stoczył pasjonującą walkę z innym wspaniałym ogierem, Hurricane Run, późniejszym zwycięzcą prestiżowego Łuku Triumfalnego.
Ostatni występ w karierze Shamardala miał miejsce na torze w Yorku w St James's Palace Stakes (G1) na dystansie 1 mili, w którym odniósł łatwe zwycięstwo, pokonując o 3 długości Ad Valorem i o 4 3/4 Oratorio.

Link do St James's Palace Stakes (G1): TU

W sumie Shamardal podczas swojej kariery wyścigowej zarobił prawie 2 miliony dolarów.
Po zejściu z toru został ogierem czołowym w stadninie Darley w Irlandii. W sezonie letnim wysyłany jest do siostrzanej stadniny Darley w Australii i tam stacjonuje podczas ciepłych miesięcy w Europie.

Najlepsze potomstwo Shamardala:

Po Shamardalu urodziło się tak wiele wspaniałych koni, że nie sposób ich wszystkich wymienić, dlatego w poniższym opisie skupiliśmy się na najbardziej wartościowym potomstwie.


Lope de Vega

- Lope De Vega (IRE), og. ur. w 2007 r. od Lady Vettori po Vettori, startował 9 razy, cztery razy wygrał, raz był trzeci. Odniósł zwycięstwo we francuskim Derby - Prix du Jockey Club (French Derby) (Fr-Gr1) 2100m, Poule d'Essai des Poulains (French 2,000 Guineas) (Fr-Gr1) 1600m, a trzeci był w Prix De Fontainebleau (Fr-Gr3) 1600m. Zarobił prawie 2 miliony euro. W 2011 roku krył w stadninie Ballylinch w Irlandii, stanówka nim kosztuje teraz 85 000 euro i pomimo tak wysokiej ceny zainteresowanie jest ogromne do tego stopnia, że obecnie klacze zapisywane są na liście rezerwowej.

Link do Prix du Jockey Club (French Derby) (Fr-Gr1): TU



Able Friend

- Able Friend (AUS), wał., ur. w 2009 roku od Ponte Piccolo po Volksraad, startował 26 razy, 13 razy wygrał, 5 razy był drugi i 4 razy trzeci. Zwyciężał m.in w Queen's Silver Jubilee Cup (HK-G1,1400m), Stewards' Cup (HK-G1,1600m), H.K. Mile (HK-G1,1600m), H.K. Classic Mile (HK-G1,1600m,Sha), Champions Mile (HK-G1,1600m), Jockey Club Mile (HK-G2,1600m), Chairman's Trophy (HK-G2,1600m), Premier Bowl (HK-G2,1200m), był drugi Champions Mile (HK-G1,1600m), H.K. Derby (HK-G1,2000m), Hong Kong Classic Cup (HK-G1,1800m), Queen's Silver Jubilee Cup (HK-G1,1400m). Na torach zarobił 5 015 740 funtów.

Link do Champions Mile (HK-G1,1600m): TU

- Mukhadram (GB), og. ur. w 2009 roku od Magic Tree po Timber Country, startował 15 razy, 5 razy wygrał, 3 razy był drugi, dwa razy trzeci. Triumfował w York S. (GB-G2,Yor,10.5fT), Brigadier Gerard S. (GB-G3,San,10fT), Eclipse S. (GB-G1,San,10fT), był drugi w Prince of Wales's S. (GB-G1,Asc,10fT), Dubai World Cup (UAE-G1,Mey,10fAW), a trzeci w King George VI and Queen Elizabeth S. (GB-G1,Asc,12fT). Zarobił na torach świata prawie 2 miliony funtów. Jest ogierem czołowym w Nunnery Stud, a stanówka nim w 2018 roku kosztowała 7000 euro.

Link do Eclipse S. (GB-G1,San,10fT): TU

- Pakistan Star (GER), wał. Ur. w 2013 roku od Nina Celebre po Peintre Celebre, startował 16 razy, pięć razy wygrał, pięć razy był drugi. Triumfował m.in. w Audemars Piguet QEII Cup (HK-G1, 2000m), Standard Chartered Champions & Chater Cup (HK-G1, 2400m), a drugi był w Hong Kong Classic Cup (HK-G1, 1800m), Hong Kong Derby (HK-G1, 2000m), Audemars Piguet QEII Cup (HK-G1, 2000m). Zarobił  3 309 562 funtów.

Link do gonitwy QEII Cup (HK-G1, 2000m): TU

- Dan Excel (IRE), wał. ur. w 2008 roku od Love Excelling po Polish Precedent, startował 41 razy, 7 razy wygrał, 10 razy był drugi, cztery razy trzeci. Triumfiwał m.in. w Anglesey S. (IRE-G3,2yo,6.5f,Cur), Irish 2000 Guineas Trial S. (IRE-G3,3yoC&G,8f,Leo), Champions Mile (HK-G1,8f,Sha), International Cup (SIN-G1,10f,Kra). Był drugi w Royal Whip S. (IRE-G2,10f,Cur), Meld S. (IRE-G3,9f,Leo), Stewards' Cup (HK-G1,8f,Sha), International Cup (SIN-G1,10f,Kra), Chairman's Trophy (HK-G2,8f,Sha), Centenary Vase (HK-G3,9f,Sha), Stewards' Cup (HK-LG1,8f,Sha), Hong Kong Gold Cup (HK-LG1,10f,Sha), Queen's Silver Jubilee Cup (HK-LG1,7f,Sha), a trzeci w Champions Mile (HK-G1,8f,Sha). Zarobił na torach 3 709 532 funtów.

Link do Champions Mile (HK-G1,8f,Sha): TU

- Blue Point (IRE), og. ur. w 2014 roku od Scarlett Rose po Royal Applause. Ścigał się na torach w Anglii, UAE i w Hong Kongu. Na 14 startów, 6 razy wygrał, 3 razy był drugi, 2 razy trzeci. Zwyciężał m.in. w Gimcrack Stakes (GB-G2,6fT,Yor), Pavilion Stakes (GB-G3,3yo,6fT,Asc), Bengough Stakes (GB-G3,6fT,Asc), King's Stand Stakes (GB-G1,5fT,Asc). Drugi był w Middle Park Stakes (GB-G1,6fT,Nmk), Richmond Stakes (GB-G2,6fT,Goo), Meydan Sprint (UAE-G2,5fT,Mey), a trzeci w Dewhurst Stakes (GB-G1,7fT,Nmk), Commonwealth Cup (GB-G1,3yo,6fT,Asc). Nadal znajduje się w treningu Charliego Appleby. Zarobił dotychczas na torach 741 517 funtów.

Link do King's Stand Stakes (GB-G1,5fT,Asc): TU

- Dariyan (FR), og. ur. w 2012 roku od Daryakana po Selkirk, startował 13 razy, z czego cztery razy był pierwszy, cztery razy drugi i raz trzeci. Wygrał Prix Eugene Adam (Fr-Gr2) 2000m, Prix Ganay (Fr-Gr1) 2100m, był drugi w Prix Guillaume d'Ornano (Fr-Gr2) 2000m, Prix d'Ispahan (Fr-Gr1) 1800m, Dubai City of Gold (UAE-Gr2) 2400m, a trzeci w Hong Kong Vase (HK-Gr1) 2400m. Dla swoich właścicieli zarobił 581 848 funtów, a od 2017 roku kryje we Francji w stadninie Haras de Bonneval.

Link do promującego filmu o og. Dariyan: TU

- Usherette (IRE), klacz ur. w 2012 roku od Monday Show po Marias Mon, startowała 14 razy, siedem razy wygrała, trzy razy trzecia. Zwyciężała w Dahlia Stakes (GB-G2,F&M,9fT,Nmk), Duke of Cambridge Stakes (GB-G2,F&M,8fT,Asc), Prix de la Cochere (Fr-L,F&M,8fT,Msn). Trzecia była w Prix d'Ispahan (Fr-G1,9fT,Cha), Prix du Muguet (Fr-G2,8fT,Sai), Duke of Cambridge Stakes (GB-G2,F&M,8fT,Asc). Biegała we Francji i Wielkiej Brytanii, zarobiła w sumie 289 732 funtów.

Link do Dahlia Stakes (GB-G2,F&M,9fT,Nmk): TU

- Shakespearean (IRE), og. ur. w 2007 roku od Paimpolaise po Priolo, startował 13 razy, 5 razy wygrał, raz był trzeci. Wygrał Solario Stakes (GB-G3,7FT, Sandown), Hungerford Stakes (GB-G2,7FT, Newbury), a trzeci był w Superlative Stakes (GB-G2,7fT, Newmarket). Biegał w Anglii, Irlandii, Francji i UAE.
Od 2012 roku jest reproduktorem w stadninie Haras de la Hetraie w Normandii we Francji.

Link DO FILMU promocyjnego ogiera Shakespearean: TU

- Crackerjack King (IRE), og. ur. w 2008 roku od Claba Di San Jore po Barathea, startował 14 razy, 7 razy wygrał, jeden raz był trzeci. Ścigał się we Włoszech, Anglii, Francji i USA. Zwyciężył w Premio Presidente della Repubblica (Ity-G1, 4yo+, 2000m-T, Capannelle), Derby Italiano (Ity-G2, 3yo C&F, 2200m-T, Capannelle), 2010 Premio Campobello (Ity-LR, 2yo, 1800m-T, San Siro), był trzeci w  Underwood Stakes (Aus-G1, 1800m-T, Caulfield). Zarobił 501 808 funtów.
W 2014 roku został wysłany do Australii, a w 2015 roku rozpoczął karierę stadną w Oakside Park, Hahndorf w Południowej Australii.

Link do gonitwy w Premio Presidente della Repubblica (Ity-G1, 4yo+, 2000m-T, Capannelle): TU

- Zazou (GER), og. ur. 2007 roku od Zaza Top po Lomitas. Startował 36 razy, 9 razy wygrał, 2 razy był drugi, 9 razy trzeci. Wygrał Premio Roma (Ity-Gr1) 2000m, Oppenheim-Union-Rennen (Ger-Gr2) 2200m, Dr. Busch-Memorial (Ger-Gr3) 1700m, Preis der Sparkassen Finanzgruppe (Ger-Gr3) 2000m, GP der Landeshauptstadt Düsseldorf (Ger-G3) 1700m, BBAG Auktionsrennen (Ger-R) 1300m, Ferdinand Leisten-Memorial (Ger-R) 1400m. Był drugi w Deutsches Derby (Ger-G1) 2400m i w Anatolia Trophy (Tur-G2) 2000m, a trzeci w Criterium de Saint-Cloud (Fr-G1) 2000m, Rheinland-Pokal (Ger-G1) 2400m, Gr. Dallmayr-Preis (Ger-G1) 2000m. Zarobił 1 211 612 euro i 132 500 koron czeskich. W marcu 2012 roku kupił go znany Czeczen Kadyrov, a od 2016 roku kryje w Czechach w stadninie Darkhorse.

Link do Preis der Sparkassen Finanzgruppe (Ger-Gr3) 2000m: TU


Rodzina żeńska
Rodzina 19

Rodowód Baliosa został zbudowany w niezwykle przemyślany sposób. Jest on synem Shamardala od matki z bardzo dobrej niemieckiej rodziny 19-tej - Elle Galante, córki epokowego Galileo.
Wzmianki o rodzinie żeńskiej nr. 19 pochodzą jeszcze z 1700 roku, a protoplastką rodu była klacz Davill's Old Woodcock Mare (GB). Według dostępnych danych, swoistą „klamrę” tej żeńskiej rodziny stanowiła klacz Tuberoza (1772) po wybitnym jak na tamte czasy ogierze Herod od klaczy Grey Starling po Bolton Starling. Tuberoza wygrała 13 wyścigów i urodziła cztery klacze, które dalej rozwijały tę wspaniałą rodzinę. Jej pierwsza córka, Rosina(GB) (1781) po Amaranthus odniosła 8 zwycięstw m.in w Gold Cup Richmond Sept 1785 5yo Kings Purse Carlisle July 1786 6x Fifties: Malton Oct 1784, Milfield May 1785, Hexham June 1785, York Aug 1785, Beverley June 1786, czy Carlisle July 1786, a w 1799 roku została wysłana do USA.
Kolejna córka Tuberozy - Contessina (GB) (1787) zapoczątkowała rodzinę 19-a.
Tuberoza została określona jako "najlepsza klacz w Anglii swoich czasów i najlepsza matka córek". Urodziła w sumie 10 źrebaków, z których wszystkie, oprócz jednego, startowały, a osiem wygrywało.
Z rodziny 19 w 1912 roku urodziła się oaksistka Snow Marten (IRE), a także trzech derbistów - Sir Hugo (1889), Spion Kop (1917) oraz Windsor Lad (1931).
Konie pochodzące z tej rodziny upodobały sobie słynny wyścig St Leger. W tej prestiżowej gonitwie triumfował Ebor (1814), Reveller (1815), Gamester (1856), Tracery (1909), Salmon Trout (1921), Windsor Lad (1931), Scottish Union (1935), czy Athens Wood (1968), udowadniając tym samym skłonność do przekazywania potomkom predyspozycji długodystansowych.
Inne sławne wierzchowce z tej rodziny to m.in.: Ancestor (1949), Colin (1905), Coroado (1930), Count Shomberg (1892), Ebor (1814), Gallinule (1884), Golden Boss (1920), Hugh Lupus (1952), Isonomy (1875), Monarque (1852), a także Never Bend (1960) - syn Nasrullaha i Lalun, który był wybornym koniem wyścigowym, a także doskonałym ogierem czołowym (to ojciec m.in. epokowego Mill Reefa).
Można by jeszcze długo wymieniać potomków doskonałej rodziny 19-tej, ale zajęłoby to znacznie więcej miejsca. Jedno jest pewne - znakomite konie z tej linii wskazują na cenność jej krwi, gdyż wyniki takich wierzchowców jak Isonomy, Vespasian, Monarque, a także bardzej współczesne Vedette (2000), Plaisanterie, Alarm, Sabinus, Clearvell (2000), czy Surefoot (2000) mówią same za siebie. Ogiery z tej rodziny są bardzo dobrymi wyścigowcami, a także cennymi reproduktorami.

Z „odnogi” rodziny 19, czyli z rodziny 19-a, pochodzą tak znamienite konie jak: Airwave, Alinghi, Churchill, Clemmie, Isonomy, Jwala, Kotashaan, Pearl Necklace, Plaisanterie, czy Tracery.

„Odnoga” 19-b dała takie gwiazdy jak: Alfred Nobel, Bold Reason, Campanula, Colin, Flockton Grey, Lalun, Vedette, Winsor Lad, Never Bend, New Approach i wiele innych.

Z „odnogi” 19-c pochodzą natomiast takie sławy, jak wybitny Curlin, ogier Jeune - zwycięzca m.in. Meborne Cup z 1994 roku oraz wyborne klacze wyścigowe - Electra, czy Countess Diana.

Rodzina żeńska ogiera Balios jest bardzo dobra, gdyż zarówno matka, babka, jak i prababka startowały z sukcesami oraz dawały niezwykle wartościowe potomstwo. Kolejne klacze w rodowodzie Baliosa również zasługują na uwagę, dlatego poświęcimy im dalszą część artykułu.

I matka

Elle Galante (GER), kl. ur. w 2003 roku po Galileo od Elle Danzig po Roi Danzig biegała 12 razy, z czego trzykrotnie wygrała, tyle samo razy była druga i jednokrotnie trzecia. Zarobiła na torach Niemiec i Francji 23 600 euro.
Klacz Elle Galante wyhodowana została w niemieckiej stadninie Gestut Wittekindshof. Ojciec matki Baliosa, wybitny Galileo (IRE), ur. w 1998 r. jest synem Sadler’s Wellsa i wyjątkowej w hodowli Urban Sea.


Galileo

Galileo startował 8 razy, z czego 6 razy zwyciężał i jednokrotnie był drugi. Triumfował w Epsom Derby, Irish Derby, King George & Queen Elizabeth S., Ballysax S. oraz w Derrinstown Stud Derby Trial. Podczas kariery wyścigowej zarobił 1 621 110 funtów. Jest czołowym reproduktorem światowym. Do marca 2017 roku urodziło się po nim 64 zwycięzców gonitw rangi G1. To ojciec tak znakomitych koni jak Frankel, Rip Van Winkle, Nathaniel, Australia, Cape Blanco, New Approach, Ulysses, Soldier Of Fortune, Teofilo, Churchill, Highland Reel, Minding, Noble Mission, Ruler Of The World, Red Rocks, Treasure Beach, Adelaide, Capri, Winter, czy Mondialiste. Warto podkreślić, że jego matka - Urban Sea jest jedną z niewielu klaczy, która dała dwóch zwycięzców Epsom Derby - Galileo i Sea The Stars.


Urban Sea

Na listopadowej aukcji w Tattersalls  Dr. Christoph Berglar kupił Elle Galante za 220 000 qwinei. Na grudniowej aukcji w 2008 roku została sprzedana źrebna Dalakhanim za 235 000 gwinei.
Urodziła osiem źrebaków, ostatniego w 2017 roku po Lope de Vega, który jest synem Shamardala (ojca Baliosa). Dotychczas najbardziej udanym jej potomkiem był Balios, ale reszta przychówku również radziła sobie dobrze na torach. Wszystkie konie od tej matki biegały, a jedynie dwa nie zwyciężały.

Najlepsze potomstwo Elle Galante:

- 2009 r. - og. Shutterfly (IRE) po Dalakhani, który biegał 3 razy, z czego raz wygrał, zmarł w 2013 r.
- 2011 r. - wał. Camlann (IRE) po Cape Cross, startował 36 razy - 7 razy wygrał, 4 razy był drugi, 6 razy trzeci. Zwyciężał na 10 furlongów oraz osiągał bardzo dobre rezultaty w gonitwach płotowych i steeplowych. Zarobił dla swoich właścicieli 74 189 funtów.
- 2012 r. - og Balios po Shamardal - j.w.
- 2013 r. kl. Cerse i(GB) po Invisible Spirit, startowała 15 razy, z czego 4 razy wygrała, cztery razy była druga i dwa razy trzecia. Zarobiła 59 475 funtów, a ścigała się na torach Anglii i Francji.
Pozostałe rodzeństwo Baliosa równie dzielnie spisywało się na torach i osiągało dobre wyniki.

II matka


Elle Danzig

Elle Danzig (GER), kl. ur. w 1995 roku po Roi Danzig od Elegie po Teotepec jest hodowli i własności stadniny Gestut Wittekindshof w Niemczech. To ona stanowi prawdziwy skarb w rodowodzie Baliosa, gdyż była niezwykle dobrą klaczą wyścigową.
Startowała 22 razy, z czego aż dwunastokrotnie wygrała i trzykrotnie przybiegała na drugiej pozycji. Zwyciężyła m.in w Preis der Diana (Ger-Gr2) 2200m, Henkel-Rennen (Ger-Gr2) 1600m, Preis der Gelsenkirchener Wirtschaft (Ger-Gr3), Preis der Badsichen Sparkassen (Ex-Spreti Rennen, Ger-Gr3) - dwukrotnie, Preis der Deutschen Einheit (Ger-Gr3), Grosser Dallmayr-Preis (Ger-Gr1), Premio Roma (Ity-Gr1) 2000m - dwukrotnie, Arthur Andersen Euro Cup (Ger-Gr2), czy IDEE Hansa-Preis (Ger-Gr2).

Link do Preis der Badsichen Sparkassen (Ex-Spreti Rennen, Ger-Gr3): TU

Była Czempionką Trzyletnich Klaczy w Niemczech w 1998 roku, Czempionką Czteroletnich i Starszych Klaczy w Niemczech w 1999 roku oraz dwukrotną Czempionką Czteroletnich i Starszych Klaczy we Włoszech - w 1999 r. i w 2000 r. Zarobiła na torach ponad 900 000 euro.
W hodowli również okazała się skarbem. Dała 15 źrebaków, z których wszystkie brały udział w wyścigach (najmłodsza klacz po og. Maxios urodziła się w 2017 roku, więc jeszcze nie zdążyła zadebiutować.), a tylko dwa nie wygrywały. Pozostałe spisywały się na torach bardzo dobrze.
Najlepsze potomstwo Elle Danzig:
- 2003 r. Elle Galante (GER) po Galileo - j.w. (matka m.in. Baliosa)
- 2007 r. kl. Elle Shadow (IRE) po Shamardal, 11 startów, 5 razy pierwsza, trzy razy druga, dwa razy trzecia. Wygrała Belmondo-Preis [Fürstenberg-Rennen] (Ger-Gr3) 2000m, Rashit Shaykhutdinov-Cup (Ger-Gr3) 2000m, Grosser Preis der Wirtschaft (Ger-Gr3) 2000m, Berberis Rennen (Ger-L) 2000m, była druga w Preis der Diana (German Oaks) (Ger-Gr1) 2200m, Preis der Winterkönigin (Ger-Gr3) 1600m, Hamburger Stutenpreis (Ger-Gr3) 2200m, a trzecia w Grosser Dallmayr-Preis (Ger-Gr1) 2000m oraz Diana-Trial (Ger-Gr2) 2000m. Zarobiła na torze 259 000 euro.
- 2004 r., og. El Comodin po Monsun, startował 26 razy, z czego cztery razy wygrał, pięć razy był drugi i trzykrotnie trzeci. Triumfował m.in. w Prix Pelleas (Fr-L) 2000m, a trzeci był w Prix Tantieme (Fra-L) 2000m. Zarobił prawie 100 000 euro. Miał zostać ogierem czołowym od 2013 roku we Francji w stadninie Haras de Saint Arnoult, ale przedwczesna śmierć nie pozwoliła mu się wykazać w hodowli.
- 2005 r. kl. Elle Gala po Galileo, startowała 14 razy, z czego trzy razy wygrała, cztery razy była druga i tyle samo razy trzecia. Zwyciężyła m.in w Nereide-Rennen (Ger-L) 2000m, a druga na mecie zameldowała się w Premio Giovanni Falck (Ity-L) 2400m. Jest matką stadną, urodziła już 5 źrebaków, z których jeden nie biegał, drugi jest obecnie dwulatkiem, a pozostałe trzy brały udział w gonitwach i zwyciężały. Jej córka Eraclea, ur. w 2013 roku po Raven's Pass wygrała dla swojego japońskiego właściciela 100 000 euro, gdyż na 9 startów pięciokrotnie była druga.
- 2008 r., wał. Livric Street (IRE) po Hurricane Run, biegał 33 razy, z czego sześć razy wygrał, trzy razy był drugi, a pięciokrotnie trzeci.
- 2010 r., kl. Elle Same (GB) po Samum, startowała 10 razy, dwukrotnie wygrywała, czterokrotnie była druga (m.in. w Großer Campanologist-Preis (Ger-L) 2200m). W 2016 roku urodziła ogierka po Lope De Vega, a w 2017 ogierka po Sea The Stars. Na razie trzeba poczekać na wyniki jej potomstwa.
- 2013 r. og. El Vip (IRE) po Pivotal, startował 7 razy, z czego trzy razy wygrał, a dwukrotnie był trzeci. Nadal znajduje się w treningu Luci Cumani.
- 2002 r., wał. El Star (IRE) po Soviet Sta zaliczył 25 startów, spośród których czterokrotnie zwyciężał, trzykrotnie meldował się na drugiej pozycji i czterokrotnie na czwartej.
- 2011 r. kl. Asyad (IRE) po New Approach, startowała 10 razy, z czego trzy razy wygrała, raz była druga i trzy razy trzecia.

III matka

Elegie (GER), kl. ur. w 1977 r. po Teotepec nie była gwiazdą wyścigową, ale dobrze radziła sobie na torze. Startowała 15 razy, z czego trzykrotnie wygrała. Odznaczyła się też w stadzie, dając dobre potomstwo. To półsiostra ogiera Ebano (GB) ur. w 1973 roku po Tanerko, który biegał 33 razy, 13 razy wygrywając, jednokrotnie zajmując drugie miejsce i trzykrotnie trzecie. Triumfował między innymi w Preis von Europa (Ger-Gr1) 2400m, Spreti-Rennen (Ger-Gr3) 2400m, GP der Stadt Gelsenkirchen (Ger-G3), czy Karstadt-Preis, a drugi przybiegał w Grosser Preis von Düsseldorf (Ger-Gr2) 2400m. Był reproduktorem w Niemczech.

Najlepsze potomstwo Elegie:

- 1995 r. klacz Elle Danzig po Roi Danzig - j.w.
- 1992 r. og. El Society po Law Society, odniósł 6 zwycięstw, biegał od 3 do 7 lat w Niemczech, był drugi w Herbst-Preis der Dreijährigen (Ger-L) 2800m, zarobił ponad 55 000 dolarów.
- 1987 r., kl. Eurydike po Anfield zajmowała dwa razy drugie miejsca w wyścigach (m.in. w Preis der Jahrlingsauktion).  Jest matką wał. Expensive Dream (GER), ur. w 1999r. po Lomitas, który wygrał 7 razy, biegał w Niemczech i Francji, był drugi m.in. w Gerling-Preis (G2) i zarobił na torach w sumie 115 705 dolarów podczas całej swojej kariery.
- 1994 r., kl. Eirehill (GER) po Danehill startowała pięć razy, z czego dwukrotnie triumfowała. Klacz w hodowli wykazała się dobrym potomstwem, a najlepszym jej synem był og. Emporio (GER), ur. w 2004 roku po Kaldounevess, który na 28 startów siedem razy wygrał, trzykrotnie był drugi i czterokrotnie trzeci. Triumfował m.in. w Prix Turenne (Fr-L) 2400m, był drugi w Preis der BBAG-Jährlingsauktionen (Ger-R) 2400m, a trzeci w Charly Seiffert-Memorial (Ger-R) 1600m. Zarobił 105 950 euro.  Z wyróżniającego się potomstwa Eirehill, należy jeszcze wymienić klacz Estefania (GER) ur. 2001r. w  po Acatenango, która na 9 startów dwukrotnie wygrała, raz była druga i raz trzecia, a w hodowli dała m.in. wał. Empoli w 2010 r. po Halling, który na 32 starty, trzykrotnie triumfował, ośmiokrotnie przybiegał jako drugi i jednokrotnie jako trzeci (wygrał Preis von Europa (Ger-Gr1) 2400m, był drugi w Rheinland-Pokal (Ger-Gr1) 2400m, Oppenheim-Union-Rennen (Ger-Gr2) 2200m i Dubai Millennium Stakes (UAE-L) 2000m, zarobił 606 964 dolarów). Estefania urodziła jeszcze kilka dobrych koni, m.in. wał. Eigelstein (GB), ur. w 2008 r. po Dubawi, który startował bardzo dużo i aż dziesięciokrotnie wygrał, tyle samo razy przybiegł na metę jako drugi, a dwunastokrotnie jako trzeci. Triumfował m.in. w  BMW Berlin Preis (BBAG Auktionsrennen) (Ger-R) 1400m, był drugi w BBAG Auktionsrennen Hannover (Ger-R) 2000m, BBAG Auktionsrennen München (Ger-R) 1600m, BBAG Auktionsrennen Bremen (Ger-R) 1600m, a trzeci w Sachsen Preis (Ger-L) 2000m, Premio Conte Felice Scheibler (Ger-L) 2000m oraz BBAG-Meiler-Auktionsrennen Hamburg (Ger-R) 1600m.
- 1991 r. og. Elmondo po Lomond, odniósł 4 zwycięstwa w Niemczech.
- 1996 r., kl. Elle Plate (GER) po Platini, na 14 startów, czterokrotnie była pierwsza. To matka 12 źrebaków, spośród których najlepszy okazał się ogier Electric Roi (GER), ur. w 2003 r. po Roi Danzig, który startował  w 31 wyścigach, cztery razy wygrywając, tyle samo razy meldując się na drugiej pozycji i pięciokrotnie na trzeciej.
- 1984 r. kl. Evening Ballad (GER) po Windwurf, która na 29 startów, trzy razy wygrała, sześć razy druga i pięć razy trzecia. W hodowli dała m.in og. Evening Master (GER) po Master Class, triumfującego w swojej karierze dziewięciokrotnie (wygrał Hannoversches Sprint-Auktionsrennen (Ger-NL) 1200m, a trzeci był w Arthur-von-Weinberg-Rennen (Ger-L) 1550m). Evening Ballad w 1995 roku urodziła klacz Evening Set po Second Set, która startowała 10 razy, wygrała raz, była druga w Frühjahrs-Stutenpreis (Ger-L) 1600m, a trzecia w Zukunfts-Rennen (Ger-Gr2) 1200m oraz Dortmunder Auktionsrennen (Ger-NL) 1400m. Została odznaczona tytułem Czempionki Dwuletnich Klaczy w Niemczech w 1997 roku, a w hodowli dała bardzo wartościowe potomstwo. Evening Ballad w 2001 roku urodziła klacz Evening Danzig po Danzig Connection, która nie biegała, ale w stadzie wykazała się poprzez urodzenie klaczy Early Morning (GER), ur. w 2009 roku po Mamool. Early Morning startowała 28 razy, z czego wygrała siedem wyścigów, cztery razy była druga i trzykrotnie trzecia. Triumfowała m.in. w Grosser Preis des Gestut Fahrhof (Ger-G3) 2200m, na drugim miejscu meldowała się w Esso-Cup (Ger-L) 2200m, a na trzecim w Grosser Preis Jungheinrich Gabelstapler (Ger-L) 2200m oraz w Preis der Baden-Badener Hotellerie & Gastronomie (Ger-L) 2200m. Zarobiła prawie 100 000 euro.

IV matka

Elektra (GER), kl. ur. w 1962 roku po Orsini od Egina po Alycidon startowała 9 razy, z czego cztery razy wygrała. Jest matką zwycięzcy gonitw rangi G1, ogiera Ebano.
- 1973r., og. Ebano (GB) po Tanerko, który biegał 33 razy, z czego 13 razy wygrał, jednokrotnie był drugi i trzykrotnie trzeci. Triumfował między innymi w Preis von Europa (Ger-Gr1) 2400m, Spreti-Rennen (Ger-Gr3) 2400m, GP der Stadt Gelsenkirchen (Ger-G3), czy Karstadt-Preis, był także drugi w Grosser Preis von Düsseldorf (Ger-Gr2) 2400m. Został reproduktorem w Niemczech.
- 1977 r., kl. Elegie (GER) po Teotepec - j.w.
- 1978 r., og. Elektrant (GER) po Dschingis Khan, startował 30 razy, z czego 6 razy wygrał, m.in. w Preis der Stadt Baden-Baden (Ger-L) 2000m, Preis des Casino Baden-Baden (Ger-L) 1600m, był trzeci w GP der Badische Wirtschaft-G2 oraz w Badener Meile-G3. Okazał się dobrym reproduktorem w Niemczech i odznaczył się zdrowym, biegającym, wygrywającym potomstwem.
- 1968 r., og. Escalon (GER) po Dschingis Khan, startował 36 razy, z czego sześć razy wygrał, był drugi w Dr Hans Hess Memorial, a trzeci w Preis der Privaten banken und Bankiers in Dusseldorf oraz Prise der Westdeutschen Landesbank Girazentrale.
- 1975 r., kl. Escada (GER) po Luciano, biegała 9 razy, z czego trzy razy wygrała. Jest matką zwycięzców gonitw typu Stakes. W 1980 roku urodziła og. El Arco (GER) po Caracol, który startował 36 razy, 8 razy wygrał, 8 razy był drugi i 4 razy trzeci. Triumfował m.in. w Oleander Rennen (GER-G3), czy Moormann-Rennen (GER-L) 1800m, był drugi w Deutches St. Leger (Ger-G2), Silbernes Band der Ruhr (GER-L) 4000m, a trzeci w ral-Pokal (GER-G1) 2400m oraz Preis des Landes Nordrhein-Westfalen (GER-G3) 2400m. Po karierze został reproduktorem w Niemczech. W 1983 roku Escada urodziła ogiera po Surumu, El Salto. El Salto startował 27 razy,  z czego 10 razy wygrał, 3 razy był drugi i trzy razy trzeci. Triumfował m.in. w Grosser Hertie-Preis Gr.2 (GER) 2200m, Hansa Preis Gr.2 (GER) 2200m, Consul-Bayeff-Rennen Gr.3 (GER) 2200m, Furstenberg-Rennen Gr.3 (GER), Spreti-Rennen Gr.3 (GER), czy Dallmayr Coupe Lukull L. (GER) 2200m. Był drugi w ral-Pokal Gr.1 (GER) 2400m, Preis von Wallerstein L. (GER) 2000m, a trzeci w Deutches Derby (Ger-G1), Bayerisches Zuchtrennen Gr.2 (GER) 2000m, Aral-Pokal Gr.1 (GER). Został reproduktorem w Niemczech. Eskada w 1992 roku urodziła ogiera po Acatenango, El Rosario. Biegał on 26 razy, z czego 8 razy wygrał, 4 razy był drugi i 3 razy trzeci. Zwycięstwo odniósł m.in. w Herbstpreis der Dreijährigen (Ger-L) 2800m, a drugi na metę wpadł w Internationale Buchmacher Springer-Trophy (Ger-L) 2200m. Zarobił ponad 100 000 marek. Ponadto Eskada w 1985 roku urodziła klacz po Surumu, Espadę, która biegała 11 razy, jednokrotnie wygrywając, trzykrotnie meldując się na drugim miejscu i jednokrotnie na trzecim.
- 1969 r., kl. Envira (FR) po Yoggi, startowała 16 razy, z czego 3 razy wygrała. W stadzie dała kilka niezłych koni, m.in. klacz Eicidora (GER), ur. w 1987 roku po Surumu. Startowała ona 22 razy, dwukrotnie wygrywając (m.in. Las Vegas-Slenderella-Rennen (Ger-L) 2200m). W hodowli rodziła wartościowe potomstwo. W 1981 roku Envira na świat przyszedł jej syn - ogier Etzel (GER) po Lombard. Odniósł on 3 zwycięstwa, m.in. w Grosser Hamburger Ausgleich (Ger-L), Grosser Preis von Case IH (Ger-L), był drugi w Hansa-Preis (Ger-Gr2), Hessen-Pokal (Ger-Gr2) 2000m, Preis der Spielbanken des Landes NRW (Ger-Gr3), czy w Dallmayr Coupe Lukull (Ger-L) 2200m. Został reproduktorem w Niemczech. Z pozostałego wyróżniającego się potomstwa Enviry należy wymienić jeszcze klacz Ermione (GB), ur. w 1980 roku po Surumu, która biegała 12 razy, 2 razy wygrała, trzykrotnie była druga i tyle samo razy trzecia. Drugą lokatę zajmowała m.in. w Der Stadt Berlin (GER) oraz Jacobs Kaffee Rennen (GER). W hodowli okazała się bardzo dobra matką, urodziła kilka wartościowych koni, które biegały i zwyciężały. Ermione dała m.in. klacz Este (GER) w 1988 roku po The Noble Player. Este startowała 20 razy, dwa razy wygrała, trzy razy była druga i dwa razy trzecia. Jako ciekawostkę należy odnotować fakt, że Este jest matką og. Estejo (GER) ur. w 2004 roku po Johan Cruyff. Estejo startował 34 razy, z czego wygrał 10 razy, 7 razy był drugi i 2 razy trzeci. Triumfował m.in. w Premio Roma (Ity-Gr1,3yo+,2000m-T,Capannelle), 2011 Premio Presidente della Repubblica (Ity-Gr1,4yo+,2000m-T,Capannelle), 2007 Gran Premio d'Italia (Ity-L,2000m-T) oraz 2010 Premio Enrico Camici (Ity-L,1600m-T), był drugi trzykrotnie w latach 2010, 2011 i 2012 w Premio Ambrosiano (Ity-Gr3,4yo+,2000m-T,San Siro), oraz meldował się jako trzeci w Premio Roma (Ity-Gr1,3yo,2000m-T,Capannelle).


Tunis

Okazuje się, że wbrew pozorom świat koni wyścigowych jest mały, gdyż Estejo od 2013 roku jest ogierem czołowym w Polsce. Kryje w SK Iwno i już w pierwszym roku stanowienia wykazał się w hodowli ogierem Tunis, ur. w 2014 roku od Tracji po Llandaff, który na 16 startów 6 razy wygrał, siedem razy był drugi i dwa razy trzeci. Tunis przed swoim trzyletnim sezonem na torze został sprzedany do Francji za 25 000 dolarów, a tam jego kariera sportowa zaczęła nabierać tempa. W wieku trzech lat wygrał on Prix Aguado (H) (FR-G3,C&G,3500m,Aut), Prix Stanley (H) (FR-L,C&G,3500m,Aut), Prix Amadou (H) (FR-G2,4yo,3900m,Aut) oraz Prix d'Indy (H) (FR-G3,4yo,3600m,Aut), był drugi w Prix Cambaceres (H) (FR-G1,3yo,3600m,Aut), Prix Georges de Talhouet-Roy (H) (FR-G3,3yo,3600m,Aut), Prix Robert Lejeune (H) (FR-L,C&G,3600m,Aut), Prix Alain du Breil (H) (FR-G1,4yo,3900m,Aut), Prix de Pepinvast (H) (FR-G3,4yo,3600m,Aut), a także w Prix Questarabad (H) (FR-G2,4yo,3900m,Aut). Zarobił dla swoich właścicieli już 517 663 euro i dalej znajduje się w treningu, regularnie biorąc udział w wyścigach.

Kariera stadna Baliosa

W grudniu 2017 roku ogłoszono koniec kariery sportowej Baliosa i wysłano go do Normandii we Francji, do stadniny Haras du Hoguenet. Sezon stanówkowy rozpoczął w 2018 roku. Pokrył skutecznie 13 klaczy, m.in.:
- Belle Lumiere (GB), ur. w 2007r. po Fantastic Light od Bella Bianca po Barathea, która na 12 startów 3 razy wygrała i raz była druga, zarabiając na torach ok. 65000 euro
- Dansia (GER), ur. w 2000 r. po Lavirco od Dawn Side po Bold Forbes, która startowała 5 razy, z czego raz wygrała i jednokrotnie była druga. Dansia jest już matką 8 źrebaków, z których sześć biegało i zwyciężało.
- Drifting (IRE), ur. w 2004 po Sadlers Wells od Dazzling Park po Warning, która biegała 2 razy, z czego raz wygrała. Jest matką 5 źrebaków, a najlepsza jej córka to klacz Allegria (IRE) z 2011 r. po Dalakhani. Brała udział w 12 wyścigach, spośród których trzykrotnie wygrała, dwukrotnie była druga i tyle samo razy trzecia.
- Montgarri (FR) ur. w 2000 r. po Johann Quatz od Terciana po Afleet nie biegała, ale dała w hodowli cztery źrebaki, z których dwa startowały dużo i zwyciężały, a jeden z nich - klacz Minute Libellule (FR), ur. w 2008 roku po Blackdoun już urodziła zwyciężczynię, klacz Mets La Ouache ur. w 2015 roku po Saonois (na cztery dotychczasowe starty aż dwukrotnie wygrała).

Udało nam się kupić Baliosa jeszcze zanim urodziły się po nim pierwsze źrebaki. Mamy nadzieję, że ogier ten zasili polską hodowlę folblutów w światowej klasy geny i okaże się objawieniem na skalę europejską.


POCHODZENIE<



SHAMARDAL (USA)
b. 2002

GIANTS CAUSEWAY (USA)
ch. 1997 [C]

STORM CAT (USA)
br. 1983

STORM BIRD (CAN)
b. 1978

TERLINGUA (USA)*
ch. 1976

MARIAH'S STORM (USA)
b. 1991

RAHY (USA)
ch. 1985

IMMENSE (USA)
b. 1979

HELSINKI (GB)
b. 1993

MACHIAVELLIAN (USA)
br. 1987

MR. PROSPECTOR (USA)
b. 1970 [BC]

 

COUP DE FOLIE (USA)*
b. 1982

HELEN STREET (GB)
b. 1982

TROY (GB)
b. 1976

WATERWAY (FR)
ch. 1976

ELLE GALANTE (GER)
b. 2003

GALILEO (IRE)
b. 1998 [CS]

SADLERS WELLS (USA)
b. 1981 [CS]

NORTHERN DANCER (CAN)
b. 1961 [BC]

 

FAIRY BRIDGE (USA)*
b. 1975

URBAN SEA (USA)*
ch. 1989

MISWAKI (USA)
ch. 1978

ALLEGRETTA (GB)*
ch. 1978

ELLE DANZIG (GER)
dkb/br. 1995

ROI DANZIG (USA)
b. 1986

DANZIG (USA)
b. 1977 [IC]

GDYNIA (USA)
ch. 1978

ELEGIE (GER)
br. 1977

TEOTEPEC (GB)
gr. 1971

ELEKTRA (GER)
blk/br. 1962

 
Copyright 2016. All rights reserved.
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego